Anladım...

Öyle bir hayat yaşıyorum ki, cenneti de gördüm, cehennemi de.
Öyle bir aşk yaşadım ki tutkuyu da gördüm ,pes etmeyi de.
Bazıları seyrederken hayati en önden,
Kendime bir sahne buldum oynadım.
Öyle bir rol vermişler ki, okudum okudum anlamadım..
Kendi kendime konuştum bazen evimde,
Hem kızdım hem güldüm,
Sonra dedim ki "söz ver kendine" !

"Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayati seyredersin".

Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım.
Öyle çok değerliymiş ki zaman;
Hep acele etmem bundan, anladım..

Nietzsche

Oysa Herkes Öldürür Sevdigini

Oysa Herkes öldürür sevdiğini
Kulak verin sözlerime iyice,
Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!
Kimi gençken öldürür sevdiğini
Kimi yaşlı iken;
Şehvetli ellerle öldürür kimi
Kimi altından ellerle;
Merhametli kişi bıçak kullanır
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.
Kimi yeterince sevmez
Kimi fazla sever,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan;
Çünkü Herkes öldürür sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez.

---

Bakış..

İnsanlarla göz göze gelmekten kaçınırım.. Saklarım bakışlarımı.. Bazen yakalanırım, bazen üzerime bakışlar yakalarım.Çekingenliğimden sanırlar. Evet, çekingenliğimden.. Çünkü gözlerde yakaladığım ve yüze vuramadığım her yalan, beni de yalancı yapar.. Bunu bilip de bir insanla göz göze kalmak kolay mı ? Bir kedinin, bir köpeğin göz bebeklerine bakın.. Onlar gözlerini asla kaçırmazlar.. Çünkü onlar ne yalan söylerler, ne de yalan saklarlar..

Masal Oldu İçimde...

 Ben masal gibiydim. bir vardım bir yoktum.
çünkü çocuktum. büyükler beni görmek isterlerse var olurdum.
görmek istemezlerse yok. ama yanılıyorlardı.
ben hep vardım. en çok da beni yok sandıkları zamanlarda vardım.
hepsi birbirlerini birbirlerine göründükleri kadar biliyorlar tanıyorlardı.
oysa benim yanımda bütün maskeleri düşüyordu. çünkü ben çocuktum.
yoktum. onları en gerçek halleriyle çizdim aklımın defterine.
ben büyüdükçe onlar masal oldu içimde.

Veda

Elimde, sükutun nabzını dinle,
Dinle de gönlümü alıver gitsin!
Saçlarımdan tutup, kor gözlerinle,
Yaşlı gözlerime dalıver gitsin!

Yürü, gölgen seni uğurlamakta,
Küçülüp küçülüp kaybol ırakta
Yolu tam dönerken arkana bak da,
Köşede bir lahza kalıver gitsin!
 

Ümidim yılların seline düştü,
Saçının en titrek teline düştü,
Kuru yaprak gibi eline düştü,
İstersen rüzgara salıver gitsin!
(1923)

Necip Fazıl Kısakürek

Kendinden Geçme Yeri

     Dünyayı seyretmek için deniz kıyısı hoş bir yerdir,taşlanmış bir dalga üzerinde bir adam;hayalettir,oturmuş,her an fikirle meşguldür;beyaz giyinmiştir ama bakarsın matemli görünür...

    Bu ıssız yerleri görünce sen oraların boş olduğunu sanma! Bu yerler hayallerimle dolu ve anlamlıdır;aczimle çevrili,hem sonsuz ''bir'' ile doludur;yerim,sahilde yüksek bir kürsü olan bu mevkidir.

    Şehrin gürültü patırtısını sükunetle kuşanmış,dinle;

    Gülümseyen bulutu ve bütünüyle kahır saçan şimşeği dinle;

    Ağaçlardan çıkan düşünceleri seyret,nehri dinle;

    Bu vahşi yerde sen gel benimle dünyayı dinle...

Rengarenk Tebessüm..

Yağmur sonrası telaşlı insanların kucagına düşen renk cümbüşünün sarhoşluğudur ufak bir tebessüm..Gökkuşağının yedi rengini alıp yetmişe tamamlamışcasına gülümsetir insanı..Ana renkler yitmiş;ara renklerin ara tonları hakimiyeti söz konusudur..Şaşırtır güzelliği,hayran hayran bakarsınız.işte o an tüm düşüncelerden soyutlanır,mutlu hissettiğiniz  küçük bir zaman dilimini yakalamış olursunuz.. :)