Yağmur sonrası telaşlı insanların kucagına düşen renk cümbüşünün sarhoşluğudur ufak bir tebessüm..Gökkuşağının yedi rengini alıp yetmişe tamamlamışcasına gülümsetir insanı..Ana renkler yitmiş;ara renklerin ara tonları hakimiyeti söz konusudur..Şaşırtır güzelliği,hayran hayran bakarsınız.işte o an tüm düşüncelerden soyutlanır,mutlu hissettiğiniz küçük bir zaman dilimini yakalamış olursunuz.. :)
31 Ocak 2011 Pazartesi
Dalında Kuruyan Aşk...
Yağmurlar kadar aziz bu içimdeki..Düşündükçe göz pınarlarımın yandığı ve burnumun sızladığı nahoş bir duygu zaman zaman yaşadığım.Kalbimin ritmine alışamadığım,sızlanıp duran bir hörgüç adeta çehremi saran.. Amaçsızca düşündürüyor bazen içimdeki hissedilmesiye bu duygu.Ansızın isyan ederken buluyorum dudaklarımdan dökülen kelimelerin anlamını.Nedensiz ve çaresiz sulanır gözlerim;usulca kapadığımda
yanaklarımdan aşağı süzülen gözyaşlarım bir alevle birleşerek tezatlık oluşturdugunu görebiliyor ve hissedebiliyorum..
Köpür ey kanım...Çehren geniş;yolun uzun.Sevda kapılarına uğramadan dolaş dur bedenimi saran emanet kılıfta.Didim didim didikle her yanımı;dolaştıkça ögrenekceksin çünkü hücrelerimin o duyguya tapışını...Damarlarımdan geçen en azizi sadece sen olacaksın zamanla;inanıyorum! Yanıltmayacak beni düşüncelerim;güveniyorum!
Sıra sende yücelr yücesi beyin..Her şey sende bitiyor.Geçir kamçılarını bedenime ve sen yönet! İzin verme yanlış bir şey yapmasına,tuzaklar kur yaşanılası gelmiş aşklara! öğret ihaneti ki sarsılmasın beklemediği bir ihanetin gerçekleşmesiyle...
Ve sen,gözü kör ana baba tanımayan o sancılı acıyı tanıtan kalp;sana söylenecek söz namüsait..Yıkıp geçmiyor musun her seyi? ''Neden?'' diye soruşlarımızdan ötürü müdür bıkkınlığın? Ne yaparsam yapayım bırakmayacaksın değil mi peşimi? Gözünü kör eden sahibinin asıl gözlerine isyan ederek intikam mı alıyorsun aklınca..Başarıyorsun;ama kimse bilmiyor içinde ne fırtınalar koputuğunu inadına savaşıyorsun..
Şimdi dövün bedenim,kalbin izin vermiyor ne gözün ne damarlarının ne de beyninin çalışmasına,aklın önüne geçiyor yani anlayacağın...
Vazgeç artık,silkin bütün benliğinden.Başın dik alnın ak biçimde bak çehreden çehreye...Ama sadece bak.Kalbini verme kimseye.. Somutlastırmaya yüz tutmuş soyut düşünceleri çoktan unuttun sen...Kalbinin seni kahredişine teslim et sadece kendini.ne yaparsan yap olmuyor sen de biliyorsun..Ağacın yaprağını yavaş yavaş döktüğü gibi sende kurumaya yüz tutmuşcasına bırak ağırdan kendini.. Kim bilir belki de huzuru,alışılagelmiş kalp ağrının dalında kurumasıyla bulursun...
Etiketler:
aşk,
dalında kuruyan aşk,
kalp,
kalp ağrısı,
sancı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
